Yalnız Değilsin

Kendini en kötü hissettiğin an bile, etrafında hiç bir gülen yüz görmediğin zaman bile, bil ki yalnız değilsin.

Bazen kendini hayatın karanlık koridorlarında kaybolmuş hissedersin ya, üşüyorsundur ve belli ki orada olmaktan çok korkuyorsundur. Yüzünde bir tedirginlik ifadesiyle siyahın en karanlık yerine bakarken aklına getirmen gereken bir şey var: Devamlı senin dostun olan insanlar, seninle beraberler şu anda. Belki onları görmüyorsun, belki hissetmiyorsun ama emin ol ki onlar yanında. Gözlerini kapa, yeter.

Aslında hayatının renkleri olan arkadaşlarının seni böylesine gri tonlu bir günde terk edeceklerini zannetmen bile hata. Kafanın içinde sana yardım etmeye çalışan güleç yüzlü insanların fısıltıları, siyahın karanlığında yardımcı olacaktır sana yeter ki inan ve onları bul. En azından bulmaya çalış. Bu bile sana bir ümit ve kıvılcım olacaktır sonsuz koridorlarda. Pes etme hiçbir zaman. Yalnız olmadığını hatırla, mücadele gücünü kaybettiğin an.

Hata yaptığın zaman üzülme, geri git, sadece o kör koridora girme bir daha. Seni insan yapan şeylerden birinin de hata yapmak olduğunu unutma. Birlikte her şeyin daha kolay olduğunu gör ve sevin. Bu ne güzel bir hediye diye...

Burak Bakay

15ağustos200220:40